تو اين روزا دلم گرفته نميتونم ببينمش نميتونم باهاش حرف بزنم اي خدا چرا چرا عاشقا از هم ديگه دورند چرا عاشقا بايد تنها بمونن خودت ميدوني تنهايي خيلي سخته تحمل تنهايي آدمو ميکشه نميدونم چرا ولي ميدونم اين دوري خيلي شيرينه ولي با همه ي اي شيريني هاش خيلي سخته چرا چرا چرا وقتي که پيشش هستي جاي دقيقه با ثانيه عوض مييشه زمان به سرعت ميگذره ولي وقتي ازش دوري هر ثانيه برات يک ساعت ميگذره چرا نميشه تحمل کرد چرا چرا چرا نميدانم چرا دلم گرفته چرا باران قلبم نميباره چرا ابراي قلبم بارش را شروع نميکنن چرا نميبارد تا کمي از دلتنگيم را بشويد نميدانم چرا بي اختيا اشک از چشمانم جاري ميشود نميتوانم جولويش را بگيرم ولي اينو ميدونم که نميتوانم بدون اون زندگي کنم تمامه زندگيه من به اون عادت کردم  نميتوانم ازش جدا شم جدايي برام يعني مرگ اگه جداشم يعني مردم پس خدا به من و به همه ي عاشقاي ديگه صبر بده من صبرم زياده تا پاي جون دوسا دارم و عاشقت ميمونم يا عشق يا مرگ.

راز عشق در اين است که
 بيشتر با نگاه حرف بزني
 زيرا چشمها پنجره هاي روح هستند
 اگر هنگام صحبت از نگاه استفاده کني مثل آن است که پنجره ها را با پرده هاي زيبا بيارايي و به خانه گرما و جذابيت ببخشي

راز عشق در تواضع است
اين صفت به هيچ وجه نشانه ي تظاهر نيست
بلکه نشان دهنده ي احساس و تفکري قوي است
ميان دو نفري که يکديگر را دوست دارند
تواضع مانند جويبار آرامي است که چشمه ي محبت آنها را تازه و با طراوت نگه ميدارد