روی طابوتم پارچه ی سیاهی بگذارید که همه بفهمند از غم مرده ام

دستانم را از خاک بیرون بگذارید تا همه بفهمند چیزی از این دنیا نبرده ام

چشمانم را باز بگذارید تا همه بفهمند چشم انتظار مرده ام

تکه یخی روی قبرم بگذارید که وقتی که خورشید غروب میکند به جای یارم برایم گریه کند

-------------------------------------------

بردی دل از من من از تو آن میخواهم

                                                                                      وز گمشده ی خویش خبر از تو میخواهم

سرمطلب هر مصرع حرفی بردار

                                                                                      هر آنچه شد من از تو میخواهم

                                                                                             اگر من عاشقم عشقم تو هستی

-----------------------------------------

لیوان برلبت بوسه زد و من بر لب لیوان دیدی به چه حالت بر لبت بوسه زدم

----------------------------------------

دانی که توعی رهگذری نیست مرا

                                                                                               جز دوری تو غم دیگری نیست مرا

خواهم بر سویت پرواز کنم

                                                                                                   اما چه کنم بال پری نیست مرا

---------------------------------------

دوست داشتن کلمه مقدسی است که میتوان به آن اکتفا کرد پس دوستم داشته باش تا ابد تا بتوانم زندگی را با تو باور کنم

---------------------------------------

مردن را و زنده بودن را موقه ای تجربه کردم که میامدی و می رفتی نازنینم دوست دارم بی آنکه بدانم چرا زندگی در کلام تو خلاصه کردم و پایان زندگیم را در پناه تو. کاش الان در کنارم بودی و هر دو به آرامش قلبی می رسیدیم عزیزم زندگی را تو به من آموختی پس جدایی را به من بیاموز تا بتوانم طعم تلخ بی تو بودن را بیاموزم نازنینم زندگی را چگونه بی تو بیاموزم ولی اگر سرنوشت من خالی از محبت تو باشد زندگی را نمی خواهم  نمی خواهم  نمی خواهم ...

دلم میخواهد با تو در باغ سرسبز قدم بزنم و از ته دل بگویم دوستت دارم ای کاش می شد که با تو بروی ابری می نشستم و با هم به آسمان سفر می کردیم ولی افسوس.اگر زیباترین آواز را سر دهی در تنها ترین بیابان هم گوش شنوایی خواهی یافت.سرمایه هر دلی حرفی است برای نگفتن است کاش دوست بداند که اولین ستاره در شب دلواپسی هایم بوده است زمان همچون ابری میگذرد و گاهی دوستی ها را از هم جدا و گاهی قلب ها را به یکدیگر نزدیک می کند فقط در طلوع آفتاب مهربانی است که می شود لبخند اقاقیا را بوسید و نوازش نسیم را حس کرد.

دفترم را میگشایم در اولین برگ آن مینویسم طلوع عشق و در آخرین برگ آن مینویسم غروب عشق. عشق آتشی است که آسمان که روح انسان را گرم میکند مطلوب و شیرین از کابوس های زندگی می کاهد که من در عالم تنهایی همراه خواهم بود.

خواستم از عشق بگویم گفتی میدانی                                    خواستم از غم بکویم گفتی میدانی

بگذار از دل بگویم دوستت دارم چه نکند نمیدانی...

                                                                    هم تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم       

                                                                    شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهان خانه جانم گل یاد تو درخشید            

                                                                   عطر صد خاطره پیچید گل صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی باز از آن کوکه گذشتیم     

                                                                    پر گشودیم ودرآن خلوت دل خواسته گشودیم

ساعتی چند برآن جوی نشستیم            

                                                                   تو هم راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من هم محو تماشای نگاهت                

                                                                    آنسمان صاف و شبا آرام

بخت خندان و زمان آرام                     

                                                                   یادم آمد که شبی به من گفتی از این عشق حزر کن

ساعتی چند بر این آب قطر کن            

                                                                   آب آیینه ی عشق کوران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است    

                                                                   یاد فردای که دلت بازگران است

تا فراموش که چندی از این شهر سفر کن     

                                                                   با تو گفتم حذر ار این عشق ندارم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم             

                                                                   نتوانم.